Na gisteren een dag op de trein te hebben gezeten (van Groningen
terug naar Antwerpen), is vandaag dan voor mij de eerste officiële
JongeHartenLoze Dag. Vanochtend ging er geen wekker. Ik had mezelf
een vrije dag gegund. Maar toch begon er rond drie, vier uur iets
te knagen.
Moest er niet ergens opgetreden worden? Een talkshow voorbereid?
Een blog geschreven?
Het tempo van de afgelopen week lag voor mij hoog (en naar wat
ik zag, voor de organisatie nog veel hoger), waardoor ik over een
heleboel dingen niet hoefde na te denken.
Juist doordat ik veel moest werken, voelde het aan als vakantie.
Op dat rare zolderkamertje, met per dag maar één echte
verantwoordelijkheid, namelijk die talkshow of dat optreden. Eten
deed ik om twaalf uur als ik opstond bij een croissanterie en om
zes uur in Het Pakhuis. En na afloop van het programma van die dag,
naar de Images om nog iets te drinken voor ik aan mijn blog
begon.
Rust, reinheid en regelmaat, dat biedt zo'n festival je.
Hier thuis wachten de schoenendozen met bonnetjes, de afwas, de
mail, het geregel en vooral: het tijd-verwoestende 'vrije
tijd'.
Morgen maar weer gewoon aan de slag. Op naar het volgende
festival. En volgend jaar hopelijk terug naar jullie mooie,
nuchtere Jonge Harten Festival. Misschien wel weer met een talkshow
of een andere voorstelling. Aan mij zal het niet liggen.
Bedankt Jonge Harten, bedankt Bram en Erik, bedankt Groningen,
bedankt fijn publiek, tot spoedig!